świ-ęto-ma-rze

Świętomarze (nazwa geograficzna) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Świętomarz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Świętomarzpojedyncza biernikżeński
Świętomarzpojedyncza mianownikżeński
Świętomarzachmnoga miejscownikżeński
Świętomarzamimnoga narzędnikżeński
Świętomarząpojedyncza narzędnikżeński
Świętomarzemnoga mianownikżeński
Świętomarzemnoga biernikżeński
Świętomarzemnoga wołaczżeński
Świętomarzommnoga celownikżeński
Świętomarzymnoga dopełniaczżeński
Świętomarzypojedyncza celownikżeński
Świętomarzypojedyncza miejscownikżeński
Świętomarzypojedyncza dopełniaczżeński
Świętomarzypojedyncza wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz