ab-sur-da

absurda (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: absurdum

słowoliczbaprzypadekrodzaj
absurdamnoga mianowniknijaki
absurdamnoga bierniknijaki
absurdamnoga wołacznijaki
absurdachmnoga miejscowniknijaki
absurdamimnoga narzędniknijaki
absurdommnoga celowniknijaki
absurdówmnoga dopełniacznijaki
absurdumpojedyncza celowniknijaki
absurdumpojedyncza dopełniacznijaki
absurdumpojedyncza narzędniknijaki
absurdumpojedyncza miejscowniknijaki
absurdumpojedyncza mianowniknijaki
absurdumpojedyncza bierniknijaki
absurdumpojedyncza wołacznijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz