ach-ter-pi-ku

achterpiku (nazwa pospolita) rzeczownik żegl.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: achterpik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
achterpikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
achterpikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
achterpikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
achterpikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
achterpikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
achterpikimnoga mianownikmęski rzeczowy
achterpikimnoga biernikmęski rzeczowy
achterpikimnoga wołaczmęski rzeczowy
achterpikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
achterpikommnoga celownikmęski rzeczowy
achterpikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
achterpikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
achterpikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
achterpikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
achterpikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz