adian-ty-tu

adiantytu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: adiantyt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
adiantyciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
adiantyciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
adiantytpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
adiantytpojedyncza biernikmęski rzeczowy
adiantytachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
adiantytamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
adiantytempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
adiantytommnoga celownikmęski rzeczowy
adiantytowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
adiantytówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
adiantytupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
adiantytymnoga mianownikmęski rzeczowy
adiantytymnoga biernikmęski rzeczowy
adiantytymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz