ad-iunk-ty

adiunkty (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: adiunkt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
adiunkcimnoga mianownikmęski osobowy
adiunkcimnoga wołaczmęski osobowy
adiunkciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
adiunkciepojedyncza wołaczmęski osobowy
adiunktpojedyncza mianownikmęski osobowy
adiunktapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
adiunktapojedyncza biernikmęski osobowy
adiunktachmnoga miejscownikmęski osobowy
adiunktamimnoga narzędnikmęski osobowy
adiunktempojedyncza narzędnikmęski osobowy
adiunktommnoga celownikmęski osobowy
adiunktowipojedyncza celownikmęski osobowy
adiunktówmnoga dopełniaczmęski osobowy
adiunktówmnoga biernikmęski osobowy
adiunktymnoga mianownikmęski zwierzęcy
adiunktymnoga biernikmęski zwierzęcy
adiunktymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz