ad-mi-ra-to-ry

admiratory (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny przest.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: admirator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
admiratorpojedyncza mianownikmęski osobowy
admiratorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
admiratorapojedyncza biernikmęski osobowy
admiratorachmnoga miejscownikmęski osobowy
admiratoramimnoga narzędnikmęski osobowy
admiratorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
admiratorommnoga celownikmęski osobowy
admiratorowipojedyncza celownikmęski osobowy
admiratorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
admiratorówmnoga biernikmęski osobowy
admiratorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
admiratorymnoga biernikmęski zwierzęcy
admiratorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
admiratorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
admiratorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
admiratorzymnoga mianownikmęski osobowy
admiratorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz