ad-o-ra-to-ry

adoratory (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: adorator

słowoliczbaprzypadekrodzaj
adoratorpojedyncza mianownikmęski osobowy
adoratorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
adoratorapojedyncza biernikmęski osobowy
adoratorachmnoga miejscownikmęski osobowy
adoratoramimnoga narzędnikmęski osobowy
adoratorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
adoratorommnoga celownikmęski osobowy
adoratorowipojedyncza celownikmęski osobowy
adoratorowiemnoga mianownikmęski osobowy
adoratorowiemnoga wołaczmęski osobowy
adoratorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
adoratorówmnoga biernikmęski osobowy
adoratorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
adoratorymnoga biernikmęski zwierzęcy
adoratorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
adoratorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
adoratorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
adoratorzymnoga mianownikmęski osobowy
adoratorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz