ad-we-no

adweno (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: adwena

słowoliczbaprzypadekrodzaj
adwenapojedyncza mianownikmęski osobowy
adwenachmnoga miejscownikmęski osobowy
adwenamimnoga narzędnikmęski osobowy
adwenąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
adwenępojedyncza biernikmęski osobowy
adweniepojedyncza celownikmęski osobowy
adweniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
adwenopojedyncza wołaczmęski osobowy
adwenommnoga celownikmęski osobowy
adwenowiemnoga mianownikmęski osobowy
adwenowiemnoga wołaczmęski osobowy
adwenówmnoga dopełniaczmęski osobowy
adwenówmnoga biernikmęski osobowy
adwenymnoga mianownikmęski zwierzęcy
adwenymnoga biernikmęski zwierzęcy
adwenymnoga wołaczmęski zwierzęcy
adwenypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz