ad-wen-tu

adwentu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: adwent

słowoliczbaprzypadekrodzaj
adwenciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
adwenciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
adwentpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
adwentpojedyncza biernikmęski rzeczowy
adwentachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
adwentamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
adwentempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
adwentommnoga celownikmęski rzeczowy
adwentowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
adwentówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
adwentupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
adwentymnoga mianownikmęski rzeczowy
adwentymnoga biernikmęski rzeczowy
adwentymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz