afron-tu

afrontu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: afront

słowoliczbaprzypadekrodzaj
afronciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
afronciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
afrontpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
afrontpojedyncza biernikmęski rzeczowy
afrontachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
afrontamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
afrontempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
afrontommnoga celownikmęski rzeczowy
afrontowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
afrontówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
afrontupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
afrontymnoga mianownikmęski rzeczowy
afrontymnoga biernikmęski rzeczowy
afrontymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz