agro-tech-ni-ku

agrotechniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: agrotechnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
agrotechnicymnoga mianownikmęski osobowy
agrotechnicymnoga wołaczmęski osobowy
agrotechnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
agrotechnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
agrotechnikapojedyncza biernikmęski osobowy
agrotechnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
agrotechnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
agrotechnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
agrotechnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
agrotechnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
agrotechnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
agrotechnikommnoga celownikmęski osobowy
agrotechnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
agrotechnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
agrotechnikówmnoga biernikmęski osobowy
agrotechnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
agrotechnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz