ajen-tu-rom

ajenturom (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: ajentura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ajenturmnoga dopełniaczżeński
ajenturapojedyncza mianownikżeński
ajenturachmnoga miejscownikżeński
ajenturamimnoga narzędnikżeński
ajenturąpojedyncza narzędnikżeński
ajenturępojedyncza biernikżeński
ajenturopojedyncza wołaczżeński
ajenturommnoga celownikżeński
ajenturymnoga mianownikżeński
ajenturymnoga biernikżeński
ajenturymnoga wołaczżeński
ajenturypojedyncza dopełniaczżeński
ajenturzepojedyncza celownikżeński
ajenturzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz