ak-cen-tu-acyj

akcentuacyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: akcentuacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
akcentuacjapojedyncza mianownikżeński
akcentuacjachmnoga miejscownikżeński
akcentuacjamimnoga narzędnikżeński
akcentuacjąpojedyncza narzędnikżeński
akcentuacjemnoga mianownikżeński
akcentuacjemnoga biernikżeński
akcentuacjemnoga wołaczżeński
akcentuacjępojedyncza biernikżeński
akcentuacjipojedyncza celownikżeński
akcentuacjipojedyncza miejscownikżeński
akcentuacjipojedyncza dopełniaczżeński
akcentuacjopojedyncza wołaczżeński
akcentuacjommnoga celownikżeński
akcentuacjimnoga dopełniaczżeński
akcentuacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz