ak-cy-den-cyj

akcydencyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.;daw.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: akcydencja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
akcydencjapojedyncza mianownikżeński
akcydencjachmnoga miejscownikżeński
akcydencjamimnoga narzędnikżeński
akcydencjąpojedyncza narzędnikżeński
akcydencjemnoga mianownikżeński
akcydencjemnoga biernikżeński
akcydencjemnoga wołaczżeński
akcydencjępojedyncza biernikżeński
akcydencjipojedyncza celownikżeński
akcydencjipojedyncza miejscownikżeński
akcydencjipojedyncza dopełniaczżeński
akcydencjopojedyncza wołaczżeński
akcydencjommnoga celownikżeński
akcydencjimnoga dopełniaczżeński
akcydencyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz