akord-nik

akordnik (nazwa pospolita) rzeczownik gwar.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: akordnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
akordnicymnoga mianownikmęski osobowy
akordnicymnoga wołaczmęski osobowy
akordnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
akordnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
akordnikapojedyncza biernikmęski osobowy
akordnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
akordnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
akordnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
akordnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
akordnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
akordnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
akordnikommnoga celownikmęski osobowy
akordnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
akordnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
akordnikówmnoga biernikmęski osobowy
akordnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
akordnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz