akul-tu-ra-cyj

akulturacyj (nazwa pospolita) rzeczownik arch.;char.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: akulturacja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
akulturacjapojedyncza mianownikżeński
akulturacjachmnoga miejscownikżeński
akulturacjamimnoga narzędnikżeński
akulturacjąpojedyncza narzędnikżeński
akulturacjemnoga mianownikżeński
akulturacjemnoga biernikżeński
akulturacjemnoga wołaczżeński
akulturacjępojedyncza biernikżeński
akulturacjipojedyncza celownikżeński
akulturacjipojedyncza miejscownikżeński
akulturacjipojedyncza dopełniaczżeński
akulturacjopojedyncza wołaczżeński
akulturacjommnoga celownikżeński
akulturacjimnoga dopełniaczżeński
akulturacyjmnoga dopełniaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz