alo-cen-try-zmie

alocentryzmie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: alocentryzm

słowoliczbaprzypadekrodzaj
alocentryzmpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
alocentryzmpojedyncza biernikmęski rzeczowy
alocentryzmachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
alocentryzmamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
alocentryzmempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
alocentryzmiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
alocentryzmiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
alocentryzmommnoga celownikmęski rzeczowy
alocentryzmowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
alocentryzmówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
alocentryzmupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
alocentryzmymnoga mianownikmęski rzeczowy
alocentryzmymnoga biernikmęski rzeczowy
alocentryzmymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz