aman-ci-ka

amancika (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: amancik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
amancikpojedyncza mianownikmęski osobowy
amancikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
amancikapojedyncza biernikmęski osobowy
amancikachmnoga miejscownikmęski osobowy
amancikamimnoga narzędnikmęski osobowy
amancikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
amancikimnoga biernikmęski zwierzęcy
amancikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
amancikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
amancikommnoga celownikmęski osobowy
amancikowipojedyncza celownikmęski osobowy
amancikowiemnoga mianownikmęski osobowy
amancikowiemnoga wołaczmęski osobowy
amancikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
amancikówmnoga biernikmęski osobowy
amancikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
amancikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz