am-bit-ni-ka-mi

ambitnikami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: ambitnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ambitnicymnoga mianownikmęski osobowy
ambitnicymnoga wołaczmęski osobowy
ambitnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
ambitnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
ambitnikapojedyncza biernikmęski osobowy
ambitnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
ambitnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
ambitnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
ambitnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
ambitnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
ambitnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
ambitnikommnoga celownikmęski osobowy
ambitnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
ambitnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
ambitnikówmnoga biernikmęski osobowy
ambitnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
ambitnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz