ana-cho-re-ty

anachorety (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: anachoreta

słowoliczbaprzypadekrodzaj
anachorecimnoga mianownikmęski osobowy
anachorecimnoga wołaczmęski osobowy
anachoreciepojedyncza celownikmęski osobowy
anachoreciepojedyncza miejscownikmęski osobowy
anachoretapojedyncza mianownikmęski osobowy
anachoretachmnoga miejscownikmęski osobowy
anachoretamimnoga narzędnikmęski osobowy
anachoretąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
anachoretępojedyncza biernikmęski osobowy
anachoretopojedyncza wołaczmęski osobowy
anachoretommnoga celownikmęski osobowy
anachoretówmnoga dopełniaczmęski osobowy
anachoretówmnoga biernikmęski osobowy
anachoretymnoga mianownikmęski zwierzęcy
anachoretymnoga biernikmęski zwierzęcy
anachoretymnoga wołaczmęski zwierzęcy
anachoretypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz