ana-gra-mat

anagramat (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: anagramat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
anagramaciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
anagramaciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
anagramatpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
anagramatpojedyncza biernikmęski rzeczowy
anagramatachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
anagramatamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
anagramatempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
anagramatommnoga celownikmęski rzeczowy
anagramatowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
anagramatówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
anagramatupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
anagramatymnoga mianownikmęski rzeczowy
anagramatymnoga biernikmęski rzeczowy
anagramatymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz