ana-te-ma-tom

anatematom (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: anatemat

słowoliczbaprzypadekrodzaj
anatemaciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
anatemaciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
anatematpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
anatematpojedyncza biernikmęski rzeczowy
anatematachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
anatematamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
anatematempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
anatematommnoga celownikmęski rzeczowy
anatematowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
anatematówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
anatematupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
anatematymnoga mianownikmęski rzeczowy
anatematymnoga biernikmęski rzeczowy
anatematymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz