ana-tol-ki

Anatolki (imię) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Anatolek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Anatolekpojedyncza mianownikmęski osobowy
Anatolkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Anatolkapojedyncza biernikmęski osobowy
Anatolkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Anatolkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Anatolkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Anatolkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Anatolkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Anatolkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Anatolkommnoga celownikmęski osobowy
Anatolkowipojedyncza celownikmęski osobowy
Anatolkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Anatolkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Anatolkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Anatolkówmnoga biernikmęski osobowy
Anatolkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Anatolkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz