ana-to-lu

Anatolu (imię) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Anatol

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Anatolpojedyncza mianownikmęski osobowy
Anatolapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Anatolapojedyncza biernikmęski osobowy
Anatolachmnoga miejscownikmęski osobowy
Anatolamimnoga narzędnikmęski osobowy
Anatolemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Anatolemnoga biernikmęski zwierzęcy
Anatolemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Anatolemnoga mianownikmęski osobowy
Anatolemnoga wołaczmęski osobowy
Anatolempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Anatolommnoga celownikmęski osobowy
Anatolowipojedyncza celownikmęski osobowy
Anatolowiemnoga mianownikmęski osobowy
Anatolowiemnoga wołaczmęski osobowy
Anatolówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Anatolówmnoga biernikmęski osobowy
Anatolupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Anatolupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz