an-dan-ti-nem

andantinem (nazwa pospolita) rzeczownik muz.

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: andantino

słowoliczbaprzypadekrodzaj
andantinmnoga dopełniacznijaki
andantinamnoga mianowniknijaki
andantinamnoga bierniknijaki
andantinamnoga wołacznijaki
andantinapojedyncza dopełniacznijaki
andantinachmnoga miejscowniknijaki
andantinamimnoga narzędniknijaki
andantinempojedyncza narzędniknijaki
andantiniepojedyncza miejscowniknijaki
andantinopojedyncza mianowniknijaki
andantinopojedyncza bierniknijaki
andantinopojedyncza wołacznijaki
andantinopojedyncza mnoga mianowniknijaki
andantinopojedyncza mnoga dopełniacznijaki
andantinopojedyncza mnoga celowniknijaki
andantinopojedyncza mnoga bierniknijaki
andantinopojedyncza mnoga narzędniknijaki
andantinopojedyncza mnoga miejscowniknijaki
andantinopojedyncza mnoga wołacznijaki
andantinommnoga celowniknijaki
andantinupojedyncza celowniknijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz