an-dan-tu

andantu (nazwa pospolita) rzeczownik muz.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: andante

słowoliczbaprzypadekrodzaj
andanciepojedyncza miejscowniknijaki
andantmnoga dopełniacznijaki
andantamnoga mianowniknijaki
andantamnoga bierniknijaki
andantamnoga wołacznijaki
andantapojedyncza dopełniacznijaki
andantachmnoga miejscowniknijaki
andantamimnoga narzędniknijaki
andantepojedyncza mianowniknijaki
andantepojedyncza bierniknijaki
andantepojedyncza wołacznijaki
andantepojedyncza mnoga mianowniknijaki
andantepojedyncza mnoga dopełniacznijaki
andantepojedyncza mnoga celowniknijaki
andantepojedyncza mnoga bierniknijaki
andantepojedyncza mnoga narzędniknijaki
andantepojedyncza mnoga miejscowniknijaki
andantepojedyncza mnoga wołacznijaki
andantempojedyncza narzędniknijaki
andantommnoga celowniknijaki
andantupojedyncza celowniknijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz