an-der-sow-cach

andersowcach (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: andersowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
andersowcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
andersowcapojedyncza biernikmęski osobowy
andersowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
andersowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
andersowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
andersowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
andersowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
andersowcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
andersowcommnoga celownikmęski osobowy
andersowcowipojedyncza celownikmęski osobowy
andersowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
andersowcówmnoga biernikmęski osobowy
andersowcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
andersowcupojedyncza wołaczmęski osobowy
andersowcymnoga mianownikmęski osobowy
andersowcymnoga wołaczmęski osobowy
andersowczepojedyncza wołaczmęski osobowy
andersowiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz