an-dru-chu

Andruchu (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Andruch

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Andruchpojedyncza mianownikmęski osobowy
Andruchapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Andruchapojedyncza biernikmęski osobowy
Andruchachmnoga miejscownikmęski osobowy
Andruchamimnoga narzędnikmęski osobowy
Andruchempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Andruchommnoga celownikmęski osobowy
Andruchowipojedyncza celownikmęski osobowy
Andruchowiemnoga mianownikmęski osobowy
Andruchowiemnoga wołaczmęski osobowy
Andruchówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Andruchówmnoga biernikmęski osobowy
Andruchupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Andruchupojedyncza wołaczmęski osobowy
Andruchymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Andruchymnoga biernikmęski zwierzęcy
Andruchymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz