an-dru-cik

andrucik (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: andrucik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
andrucikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
andrucikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
andrucikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
andrucikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
andrucikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
andrucikimnoga mianownikmęski rzeczowy
andrucikimnoga biernikmęski rzeczowy
andrucikimnoga wołaczmęski rzeczowy
andrucikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
andrucikommnoga celownikmęski rzeczowy
andrucikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
andrucikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
andrucikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
andrucikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy
andrucikpojedyncza mianownikmęski zwierzęcy
andrucikapojedyncza dopełniaczmęski zwierzęcy
andrucikapojedyncza biernikmęski zwierzęcy
andrucikachmnoga miejscownikmęski zwierzęcy
andrucikamimnoga narzędnikmęski zwierzęcy
andrucikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
andrucikimnoga biernikmęski zwierzęcy
andrucikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
andrucikiempojedyncza narzędnikmęski zwierzęcy
andrucikommnoga celownikmęski zwierzęcy
andrucikowipojedyncza celownikmęski zwierzęcy
andrucikówmnoga dopełniaczmęski zwierzęcy
andrucikupojedyncza miejscownikmęski zwierzęcy
andrucikupojedyncza wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz