an-dru-czy-ki

Andruczyki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Andruczyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Andruczykpojedyncza mianownikmęski osobowy
Andruczykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Andruczykapojedyncza biernikmęski osobowy
Andruczykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Andruczykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Andruczykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Andruczykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Andruczykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Andruczykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Andruczykommnoga celownikmęski osobowy
Andruczykowipojedyncza celownikmęski osobowy
Andruczykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Andruczykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Andruczykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Andruczykówmnoga biernikmęski osobowy
Andruczykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Andruczykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz