an-dru-ka

Andruka (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Andruk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Andrukpojedyncza mianownikmęski osobowy
Andrukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Andrukapojedyncza biernikmęski osobowy
Andrukachmnoga miejscownikmęski osobowy
Andrukamimnoga narzędnikmęski osobowy
Andrukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Andrukimnoga biernikmęski zwierzęcy
Andrukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Andrukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Andrukommnoga celownikmęski osobowy
Andrukowipojedyncza celownikmęski osobowy
Andrukowiemnoga mianownikmęski osobowy
Andrukowiemnoga wołaczmęski osobowy
Andrukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Andrukówmnoga biernikmęski osobowy
Andrukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Andrukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz