an-dru-ko-ni-sem

Andrukonisem (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Andrukonis

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Andrukonispojedyncza mianownikmęski osobowy
Andrukonisapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Andrukonisapojedyncza biernikmęski osobowy
Andrukonisachmnoga miejscownikmęski osobowy
Andrukonisamimnoga narzędnikmęski osobowy
Andrukonisempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Andrukonisiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Andrukonisiepojedyncza wołaczmęski osobowy
Andrukonisommnoga celownikmęski osobowy
Andrukonisowipojedyncza celownikmęski osobowy
Andrukonisowiemnoga mianownikmęski osobowy
Andrukonisowiemnoga wołaczmęski osobowy
Andrukonisówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Andrukonisówmnoga biernikmęski osobowy
Andrukonisymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Andrukonisymnoga biernikmęski zwierzęcy
Andrukonisymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz