an-dru-sem

andrusem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: andrus

słowoliczbaprzypadekrodzaj
andruspojedyncza mianownikmęski osobowy
andrusapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
andrusapojedyncza biernikmęski osobowy
andrusachmnoga miejscownikmęski osobowy
andrusamimnoga narzędnikmęski osobowy
andrusempojedyncza narzędnikmęski osobowy
andrusimnoga mianownikmęski osobowy
andrusimnoga wołaczmęski osobowy
andrusiepojedyncza miejscownikmęski osobowy
andrusiepojedyncza wołaczmęski osobowy
andrusommnoga celownikmęski osobowy
andrusowipojedyncza celownikmęski osobowy
andrusówmnoga dopełniaczmęski osobowy
andrusówmnoga biernikmęski osobowy
andrusymnoga mianownikmęski zwierzęcy
andrusymnoga biernikmęski zwierzęcy
andrusymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz