aneg-do-ci-sty

anegdocisty (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: anegdocista

słowoliczbaprzypadekrodzaj
anegdocistapojedyncza mianownikmęski osobowy
anegdocistachmnoga miejscownikmęski osobowy
anegdocistamimnoga narzędnikmęski osobowy
anegdocistąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
anegdocistępojedyncza biernikmęski osobowy
anegdocistopojedyncza wołaczmęski osobowy
anegdocistommnoga celownikmęski osobowy
anegdocistówmnoga dopełniaczmęski osobowy
anegdocistówmnoga biernikmęski osobowy
anegdocistymnoga mianownikmęski zwierzęcy
anegdocistymnoga biernikmęski zwierzęcy
anegdocistymnoga wołaczmęski zwierzęcy
anegdocistypojedyncza dopełniaczmęski osobowy
anegdociścimnoga mianownikmęski osobowy
anegdociścimnoga wołaczmęski osobowy
anegdociściepojedyncza celownikmęski osobowy
anegdociściepojedyncza miejscownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz