ano-rek-ty-ka

anorektyka (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: anorektyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
anorektycymnoga mianownikmęski osobowy
anorektycymnoga wołaczmęski osobowy
anorektykpojedyncza mianownikmęski osobowy
anorektykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
anorektykapojedyncza biernikmęski osobowy
anorektykachmnoga miejscownikmęski osobowy
anorektykamimnoga narzędnikmęski osobowy
anorektykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
anorektykimnoga biernikmęski zwierzęcy
anorektykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
anorektykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
anorektykommnoga celownikmęski osobowy
anorektykowipojedyncza celownikmęski osobowy
anorektykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
anorektykówmnoga biernikmęski osobowy
anorektykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
anorektykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz