anor-ty-tach

anortytach (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: anortyt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
anortyciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
anortyciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
anortytpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
anortytpojedyncza biernikmęski rzeczowy
anortytachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
anortytamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
anortytempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
anortytommnoga celownikmęski rzeczowy
anortytowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
anortytówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
anortytupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
anortytymnoga mianownikmęski rzeczowy
anortytymnoga biernikmęski rzeczowy
anortytymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz