an-ta-bu-su

antabusu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: antabus

słowoliczbaprzypadekrodzaj
antabuspojedyncza mianownikmęski rzeczowy
antabuspojedyncza biernikmęski rzeczowy
antabusachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
antabusamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
antabusempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
antabusiepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
antabusiepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
antabusommnoga celownikmęski rzeczowy
antabusowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
antabusówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
antabusupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
antabusymnoga mianownikmęski rzeczowy
antabusymnoga biernikmęski rzeczowy
antabusymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz