an-ta-łku

antałku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: antałek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
antałekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
antałekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
antałkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
antałkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
antałkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
antałkimnoga mianownikmęski rzeczowy
antałkimnoga biernikmęski rzeczowy
antałkimnoga wołaczmęski rzeczowy
antałkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
antałkommnoga celownikmęski rzeczowy
antałkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
antałkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
antałkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
antałkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz