an-te-ce-den-cje

antecedencje (nazwa pospolita) rzeczownik rzad.;term.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: antecedencja

słowoliczbaprzypadekrodzaj
antecedencjapojedyncza mianownikżeński
antecedencjachmnoga miejscownikżeński
antecedencjamimnoga narzędnikżeński
antecedencjąpojedyncza narzędnikżeński
antecedencjemnoga mianownikżeński
antecedencjemnoga biernikżeński
antecedencjemnoga wołaczżeński
antecedencjępojedyncza biernikżeński
antecedencjipojedyncza celownikżeński
antecedencjipojedyncza miejscownikżeński
antecedencjipojedyncza dopełniaczżeński
antecedencjopojedyncza wołaczżeński
antecedencjommnoga celownikżeński
antecedencjimnoga dopełniaczżeński
antecedencyjmnoga dopełniaczżeński

antecedencje (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: nijaki

Forma podstawowa: antecedencje

słowoliczbaprzypadekrodzaj
antecedencjachmnoga miejscowniknijaki
antecedencjamimnoga narzędniknijaki
antecedencjemnoga mianowniknijaki
antecedencjemnoga bierniknijaki
antecedencjemnoga wołacznijaki
antecedencjommnoga celowniknijaki
antecedencjimnoga dopełniacznijaki
antecedencyjmnoga dopełniacznijaki

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz