an-te-no-rach

Antenorach (imię) rzeczownik mit.

liczba: mnoga
przypadek: miejscownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Antenor

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Antenorpojedyncza mianownikmęski osobowy
Antenorapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Antenorapojedyncza biernikmęski osobowy
Antenorachmnoga miejscownikmęski osobowy
Antenoramimnoga narzędnikmęski osobowy
Antenorempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Antenorommnoga celownikmęski osobowy
Antenorowipojedyncza celownikmęski osobowy
Antenorowiemnoga mianownikmęski osobowy
Antenorowiemnoga wołaczmęski osobowy
Antenorówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Antenorówmnoga biernikmęski osobowy
Antenorymnoga mianownikmęski zwierzęcy
Antenorymnoga biernikmęski zwierzęcy
Antenorymnoga wołaczmęski zwierzęcy
Antenorzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Antenorzepojedyncza wołaczmęski osobowy
Antenorzymnoga mianownikmęski osobowy
Antenorzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz