an-tra-cy-ty

antracyty (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: antracyt

słowoliczbaprzypadekrodzaj
antracyciepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
antracyciepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
antracytpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
antracytpojedyncza biernikmęski rzeczowy
antracytachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
antracytamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
antracytempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
antracytommnoga celownikmęski rzeczowy
antracytowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
antracytówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
antracytupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
antracytymnoga mianownikmęski rzeczowy
antracytymnoga biernikmęski rzeczowy
antracytymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz