an-tro-pi-ku

Antropiku (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Antropik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Antropikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Antropikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Antropikapojedyncza biernikmęski osobowy
Antropikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Antropikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Antropikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Antropikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Antropikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Antropikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Antropikommnoga celownikmęski osobowy
Antropikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Antropikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Antropikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Antropikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Antropikówmnoga biernikmęski osobowy
Antropikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Antropikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz