an-tro-po-lo-gu

antropologu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: antropolog

słowoliczbaprzypadekrodzaj
antropolodzymnoga mianownikmęski osobowy
antropolodzymnoga wołaczmęski osobowy
antropologpojedyncza mianownikmęski osobowy
antropologapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
antropologapojedyncza biernikmęski osobowy
antropologachmnoga miejscownikmęski osobowy
antropologamimnoga narzędnikmęski osobowy
antropologimnoga mianownikmęski zwierzęcy
antropologimnoga biernikmęski zwierzęcy
antropologimnoga wołaczmęski zwierzęcy
antropologiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
antropologommnoga celownikmęski osobowy
antropologowipojedyncza celownikmęski osobowy
antropologowiemnoga mianownikmęski osobowy
antropologowiemnoga wołaczmęski osobowy
antropologówmnoga dopełniaczmęski osobowy
antropologówmnoga biernikmęski osobowy
antropologupojedyncza miejscownikmęski osobowy
antropologupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz