an-try-ko-ta-mi

antrykotami (nazwa pospolita) rzeczownik kulin.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: antrykot

słowoliczbaprzypadekrodzaj
antrykociepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
antrykociepojedyncza wołaczmęski rzeczowy
antrykotpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
antrykotpojedyncza biernikmęski rzeczowy
antrykotachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
antrykotamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
antrykotempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
antrykotommnoga celownikmęski rzeczowy
antrykotowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
antrykotówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
antrykotupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
antrykotymnoga mianownikmęski rzeczowy
antrykotymnoga biernikmęski rzeczowy
antrykotymnoga wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz