an-ty-dak-ty-le

antydaktyle (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: antydaktyl

słowoliczbaprzypadekrodzaj
antydaktylpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
antydaktylpojedyncza biernikmęski rzeczowy
antydaktylapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
antydaktylachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
antydaktylamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
antydaktylemnoga mianownikmęski rzeczowy
antydaktylemnoga biernikmęski rzeczowy
antydaktylemnoga wołaczmęski rzeczowy
antydaktylempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
antydaktylimnoga dopełniaczmęski rzeczowy
antydaktylommnoga celownikmęski rzeczowy
antydaktylowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
antydaktylówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
antydaktylupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
antydaktylupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz