an-ty-li-te-ra-tu-ro

antyliteraturo (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: antyliteratura

słowoliczbaprzypadekrodzaj
antyliteraturmnoga dopełniaczżeński
antyliteraturapojedyncza mianownikżeński
antyliteraturachmnoga miejscownikżeński
antyliteraturamimnoga narzędnikżeński
antyliteraturąpojedyncza narzędnikżeński
antyliteraturępojedyncza biernikżeński
antyliteraturopojedyncza wołaczżeński
antyliteraturommnoga celownikżeński
antyliteraturymnoga mianownikżeński
antyliteraturymnoga biernikżeński
antyliteraturymnoga wołaczżeński
antyliteraturypojedyncza dopełniaczżeński
antyliteraturzepojedyncza celownikżeński
antyliteraturzepojedyncza miejscownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz