an-tysz-tu-ko

antysztuko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: antysztuka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
antysztucepojedyncza celownikżeński
antysztucepojedyncza miejscownikżeński
antysztukmnoga dopełniaczżeński
antysztukapojedyncza mianownikżeński
antysztukachmnoga miejscownikżeński
antysztukamimnoga narzędnikżeński
antysztukąpojedyncza narzędnikżeński
antysztukępojedyncza biernikżeński
antysztukimnoga mianownikżeński
antysztukimnoga biernikżeński
antysztukimnoga wołaczżeński
antysztukipojedyncza dopełniaczżeński
antysztukopojedyncza wołaczżeński
antysztukommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz