ar-bi-tro-wie

arbitrowie (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: arbiter

słowoliczbaprzypadekrodzaj
arbiterpojedyncza mianownikmęski osobowy
arbitrapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
arbitrapojedyncza biernikmęski osobowy
arbitrachmnoga miejscownikmęski osobowy
arbitramimnoga narzędnikmęski osobowy
arbitrempojedyncza narzędnikmęski osobowy
arbitrommnoga celownikmęski osobowy
arbitrowipojedyncza celownikmęski osobowy
arbitrowiemnoga mianownikmęski osobowy
arbitrowiemnoga wołaczmęski osobowy
arbitrówmnoga dopełniaczmęski osobowy
arbitrówmnoga biernikmęski osobowy
arbitrymnoga mianownikmęski zwierzęcy
arbitrymnoga biernikmęski zwierzęcy
arbitrymnoga wołaczmęski zwierzęcy
arbitrzepojedyncza miejscownikmęski osobowy
arbitrzepojedyncza wołaczmęski osobowy
arbitrzymnoga mianownikmęski osobowy
arbitrzymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz