aren-dar-ce

arendarce (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: arendarka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
arendarcepojedyncza celownikżeński
arendarcepojedyncza miejscownikżeński
arendarekmnoga dopełniaczżeński
arendarkapojedyncza mianownikżeński
arendarkachmnoga miejscownikżeński
arendarkamimnoga narzędnikżeński
arendarkąpojedyncza narzędnikżeński
arendarkępojedyncza biernikżeński
arendarkimnoga mianownikżeński
arendarkimnoga biernikżeński
arendarkimnoga wołaczżeński
arendarkipojedyncza dopełniaczżeński
arendarkopojedyncza wołaczżeński
arendarkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz