aren-dar-czy-ki

Arendarczyki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Arendarczyk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Arendarczykpojedyncza mianownikmęski osobowy
Arendarczykapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Arendarczykapojedyncza biernikmęski osobowy
Arendarczykachmnoga miejscownikmęski osobowy
Arendarczykamimnoga narzędnikmęski osobowy
Arendarczykimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Arendarczykimnoga biernikmęski zwierzęcy
Arendarczykimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Arendarczykiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Arendarczykommnoga celownikmęski osobowy
Arendarczykowipojedyncza celownikmęski osobowy
Arendarczykowiemnoga mianownikmęski osobowy
Arendarczykowiemnoga wołaczmęski osobowy
Arendarczykówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Arendarczykówmnoga biernikmęski osobowy
Arendarczykupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Arendarczykupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz